Günlərin birində mən gohumlarımdan birinin dəvət məqsədi ilə evlərinə getdim. Mənim dində hər hansi bir elmi dərəcəm olmasada, bir neçə il ərzində əldə etdiyim tövhid haqqinda elm, ona ümumi olaraq bəzi əsaslari çatdirmağa imkan verirdi. Dəvətim onu gunahlar içində boğulub batmağda, və ya namazı qılmamagda, və ya arvadinin örtünməməsində qınamaqdan ibarət deyildir.

Mənim çağırdığım bütün peyğəmbərlərin ümümi dəvəti olan “Lə iləhə illallah” idi, yani batil  və yalan olan ilahlari inkar etmək və tək Allaha gul olmaq. Həmçinin haqqı inkar və ya təsdiq edənin sonunun necə olacağı, Cəhənnəmdə veriləcək əzab və Cənnətdəki gözəlliklərin təsvirindən ibarət idi. İlk baxişdan mən belə qənayyətə gəldim ki, bu mövzu onun  diqqətini çəkdi, sanki dərk etmiş kimi görsənirdi. Bu hal məni  çox sevindirdi, çünki bir insanin islama gəlməsinə səbəb ola bilərdim. Əfsuslar olsun ki, tez sevindim!

Qəflətən onun sifətinin ifadəsi dəyişdi və dinləyib içində saxladiği kini biruzə verdi, sonra isə etirazlı şəkildə danişmağa başladi: “Sənin söhbətlərindən insan yaşamag istəmir!!! Nədir bizi hoflandırırsan? İslam belə din deyil!!!” Naraziliğina davam edir: “Mənim tanişim var, hüquq firmasinin sahibidir, o da namaz qılır, hər il həcc ziyarətinə gedir, amma gəl bir onun etdiyi dəvətə qulaq as, için rahatlayar, ruhun sevinər. Yoxsa sizin kimi... Əgər biz ibadətə başlasaq da, sizinlə deyil”.

Az sonra onun bu etirazına ailə üzvləri də qatıldılar, onun fikirinə dəstək olaraq bu nöqtədə ataları ilə həmrəyliklərini göstərdilər. Və sonuc olaraq, mənə yalnız bu mövzulara toxunmamaq şərti ilə onların evlərinə gəlmək icazəsi verildi. Mənə gəldikdə isə, belə cavab verdim: “Belədirsə, əgər sənin gəlbin dostunun etdiyi dəvətlə nutmain olursa, niyə görə bu zamana gədər iman etməmisən? Həqiqi dəvətdən sonra insana Allah qorxusu gəlməlidir. Qiyamət günü necə hesab verəcəyindən narahatçılıq gəlməlidir.”

Sonra mən orani tərk etdim və birdə qayıtmadım. Çunki dəfələrlə onu dəvət etməyə cəhd etmişdim, fəqət o küfrü imana tərcih etmək ilə öz seçimini etdi. Ancaq söhbətimiz onun barəsində olmayacaq.

Bu sadəcə mövzumuza bir giriş idi. Danişacağımız mövzu isə dəvətə aid olacaq. Bu mövzu olduqca ağrılıdır. Mən uzun və gəliz cümlələr ilə sizi yormayacam, əksinə öz sözlərim ilə fikirlərimi sizinlə paylaşacam.

Peyğəmbərlərin tarixindən bunu görürük ki, hər dəfə yer üzündə şirk və küfr, zülm və ədalətsizlik baş qaldirdiği zaman, Allah öz rəsullarini bu cinayyətlər törəndiyi yerlərə göndərib. Onlardan hər birisi Allahdan bir göstəriş ilə gəlmişdir – sapıqlığı  tərk edib,tək Allaha gul olmaq və Allahdan gorxmaq. Nümunə olaraq müxtəlif surələrdən bir neçə ayə gətirəcəm:

“Ad tayfasına da qardaşları Hudu (peyğəmbər göndərdik). O dedi: “Ey camaatım! Allaha ibadət edin. Sizin ondan başqa heç bir tanrınız yoxdur. Məgər (Allahın əzabından) qorxmursunuz?” Araf 65.

“Həqiqətən, Biz Nuhu öz qövmünə peyğəmbər göndərdik. O belə dedi: “Ey qövmüm! Allaha ibadət edin. Sizin Ondan başqa (ibadət edəcək) heç bir tanrınız yoxdur. Məgər (Allahın əzabından) qorxmursunuz?” Möminlər 23.

“Onlara özlərindən bir peyğəmbər (Hudu) göndərdik. (O, tayfasına dedi: ) “Allaha ibadət edin. Sizin ondan başqa (ibadət edəcək) heç bir tanrınız yoxdur. Məgər (Allahın əzabından) qorxmursunuz?” Möminlər, 32.

Beləliklə aydın olur ki, bütün peyğambərlər şərt olaraq bir qaydaya və bir mənhəcə dayanırdılar. Ancaq günümüzdə nəyin şahidi oluruq? Yalançi imamlar ortaya yeni, özüdə tamamilə nəbilərin gətirdiyi üsula zidd olan tərzdə dəvətlə çixirlar. Biz görürük ki, əsasən son illərdə islamın bir növ ticarəti gedir.

Subhanallah, bu dini insanlara,  sanki onlarda olan gözəl keyfiyyətlərə əlavə kimi təqdim edirlər. Dini reklam edir, onu uyğun şərtlər ilə qəbul etməyinin mümkün olduğunu göstərirlər. İnsanları hürkütməmək üçün dəridən qabıqdan çıxır. Allahın təkcə bağışlayan adlarını açiglayar və bircə kəlimə belə Allahın cəzalandırmağından söz açmazlar. Sanki bu insanların vəziyyəti gaydasındaimiş, sadəcə namazları əksikdir. Hər kəs məmnun gəzir, dünyalarını qurur. Maşın alan kim, ev tikən kim, həccə gedən kim.

Diqqət edin, onlar bu insanları dünya həyatı ilə aldadırlar və Allahin rəhməti ilə arxainləşdirirlər. Allahu Taala Quranda belə buyurur: “Ey insanlar! Rəbbinizdən qorxun. Atanın oğula, oğulun da ataya heç bir şeylə kara gələ bilməyəcəyi bir gündən həzər edin. Allahın vədi, şübhəsiz ki, haqdır. (Qiyamət günü mütləq gələcəkdir). Ehtiyatlı olun ki, dünya həyatı sizi aldatmasın. Şeytan sizi Allaha arxayın edib (Allah Öz bəndələrinə mehribandır, onların hamısını bağışlayacaq, günahlarından keçəcək deyə) tovlamasın!” Loğman, 33.

Ticarətin halal və bəyənilməsi, geniş evin və rahat miniyin əldə edilməsi barəsində olan hədisləri əllərində şuar edərək Ümməti dünya qayğılarına qərq etmişdilər. Ozünü ərəb şeyxlərinə bənzətmə halı artıq bir dəbə çevirilmişdir. Hansıki bahalı ciplərdə və gözlərində qara eynəklə gəzərlər. Budur günümüzün xoşbəxt müsəlmanın nümunəsi. Sonra isə təəcüb edirik ki, nəyə görə bu müsəlmanlar cihad etmək istəmirlər. Çünki bunlar islamı belə şərtlərlə qəbul etməmişdirlər. Onlara kimsə demədi ki, Allahın düşmənləri var və onlara qarşi savaşmaq, bu din uğrunda öldürüb öldürülmək lazım olacaq. Onlar belə əhdləşməmişdilər. Bu onlara “sərf” eləmir.

Axı ötən əsirlərdən bu günə nə dəyişdi? Belə çıxır ki, bizdən öncəkiləri Cəhənnəm odu ilə qorxutmağa ehtiyac var idi, indikilər isə özləri hər şeyi anladılar. Yoxsa peyğəmbərlərmi millətlərinə qarşı aşırı dərəcədə sərt olublar? Yoxsa bu yalançı imamlar dəvətdə onlardan daha da hikmətli olublar? Vallahi, belə deyil! Onlar sapiq dəvətləri ilə Allahin nurunu söndürmək istəyirlər.

Biz gördüyümüz saysizca insanlar islamin 4 rükünunu yerinə ya yetirər ya da yox, ancaq İslamın birinci əsası olan şəhadətin şərtlərini yerinə yetirməzlər. O namazın, orucun, sədəqənin nə faydası var ki, onlar tağutu inkar etmir və bununla da dini tam olaraq Allaha aid etmirlər. Allahin ona olunan  heç bir ibadətə ehtiyaci yoxdur, bunlar bizim söylədiyimiz  “Lə iləhə illallah”-ı təsdiq etməyimiz üçündür. Biz tövhidə riayyət etməsək, o zaman etdiyimiz ibadətin nə faydası var ki?

Tövhidin olmamağı və ya onun haqqında qüsurlu anlayışın səbəbi ilə bu insanlarda olan bəzi nöqsanları sadalamaq istiyirəm.

1. Bunlarin beyinlərinə yeridiblər ki, küfr qanunlari altinda yaşamaq caizdir, və buna qörə bunlar tağutu inkar etmirlər onun qanunlarına tabe olur, ona boyun əymiş olurlar. Bu isə şirkdir. Hətta bəziləri prezidenti “Əmirəl-möminin” hesab edir.

2. Bu insanlarda İslamda dostluq və düşmənçilik haqqında anlayış yoxdur, çünki bunlar bütün kafirləri cahil sayir, müsəlman olduqlarini ehtimal edirlər. Və onları dəvət etməyinin zəruri olduğunu, lakin onlala savaşmanın (hətta özünü gorumaq amaci ilə) doğru olmadığını zənn edirlər. Bunlar heç gecə gündüz müsəlmanlari bomba yağişina tutan Amerika və Rusiya ordularını belə qınamırlar. Əksinə müsəlmanları qınayır və başlarina gələn fəlakətləri onların “radikal” olduqlarına görə olduğunu söyləyirlər. Öz tağutunun ordusunu isə müsəlman ordusu kimi qəbul edirlər. Məsciddə polis və ya hərbiçi onlarla bir saffda namaz qilarsa bundan qürurlanarlar. Belə halda təbiidir ki, onlar cihad etmir, əksinə cihadi terror adlandırırlar.

Çağırıldıqları zaman böyük həvəslə olmasada özləri də bu orduda xidmət edirlər. Lakin bunun səbəbi ordunun küfr olması deyil, məişət şəraitin çətin olması və insanlara heyvan münasibətinin göstərilməsidir. Hər şeyə ramən, onlara lazim olan hərbi billet bunlari bu orduda yer almağa sövq edir, çunki bu bilet ilə tağutun sistemində köləliyini davam etdirə bilərlər.

3. Bu insanların gözə çarpacaq bir cəhətidə var ki, bu da onların kafirlərə qarşi olduqca mülaim davranmaları, müsəlmanlara qarşi isə ifrat dərəcədə agressiv olmalarıdır. Bir mücahidi polisə təhvil vermək onlar üçün müqəddəs iştir. Bu onların içində Sünnətdən səhv anlayışı olub, məscidləri ziyarət edib namaz qılanların düşüncəsində “xavariclərə” qarşı apardıqları mübarizədir. Bunların “cahil” adlandırdıqları isə bu işi fitrətlərindəki xainlik səbəbi ilə edirlər. Hər iki qrup kimin safinda olduqlarini açiq göstərirlər. Allahin dinini və şəriətini müdafiyə edənlərin və ona tabe olanların sıralarında deyil, Allahin dininə qarşi savaşan kafir-tağutların sıralarında olduqlarını göstərirlər.

Sahiblərinin bunlara qarşi şübhəsi qalmasin deyə yalançi imamlari “İslam terrorun əleyhinədir” adli  beynəlxalq konfranslarda iştirak edirlər, orada sertifikatlar alırlar və kafirlərlə və onlarin xüsusi xidmətləri ilə olan yaxşi münasibətləri ilə öyünürlər. Kafirlər mücahidlərin əlindən itki verdikdə, onlara baş sağliği verirlər. Ancaq müsəlmanların itkilərinə göz yumur, hətta onların özlərini qinamaq üçün səbəb tapırlar – savaşmasaydılar heç kim onlara dəyməzdi. Və mücahidlərə qörə, bunlarin “hikmətli” dəvətinə zərbə gəldiyindən narazıdırlar.

4. Şübhəsiz ki, bunlar cahildir. Ancaq bu cahilliyin səbəbi o deyil ki, yetərincə elm yoxdur və ya elm əlçatmazdir. Bunların cahilliyinin bir səbəbi var ki, o da bilərəkdən haqqdan üz çevirmək və onu inkar etməkdir, həmçinin öz hava və nəfslərinin arxasinca getməkdir. Bu öz təsdiqini onlarin kafirlərin ordularından əziyyət çəkən, savaşan və savaşmayan müsəlmanlara qarşi düşmənçiliyində tapir. Utanmadan özlərini İslama nisbət edir (bununla da onların İslamı bitir) və sanki kafirlərə özlərini həqiqi müsəlmanlarla müqaisə etdirirlər, yani ki, baxin görün – düzgün müsəlmanlar da var, düzgün olmayanlarıda var. Allah şahiddir ki, bunlar yalançı və münafiqlərdir.

Bax, belələri özlərini müsəlman adlandirir! Elə belələrinə qörə sonsuz ixtilaflar qurtarmaq bilmir: cahil-müsəlmandır yoxsa kafirdir, yoxsa mürtəd ya münafiqdir. Baş çixarmaq olmur bunlarin işindən. Zahirən çoxları İslamı ya göstərir ya da göstərmir, lakin eyni zamanda açiq küfrə də girirlər. Fəqət bizim qardaşlardan bəziləri bunu görmək istəmirlər. Onlar hər gün İslamdan üz çevirirlər, ancaq buna baxmayaraq bəzi müsəlmanlar onlari hələdə özününkülərdən görürlər və onlara bəraət qazandirmağa çalişirlar. Əslinə qalsa bunlar başlarından güllə yeməkdən səvai bir şeyə laiq deyillər.

Ola bilsin ki, bu məqalə saytda dərc olunandan sonra cavab olaraq etiraz dolu məktublar yazilsin ki, məqalənin müəllifi özü cahildir, müsəlmanlarin birliyini pozmaq istəyir və s. Ancaq qınamaqdan əvvəl deyin mənə, nəyə görə mən ətrafima baxanda  saflarımızda sizin bərayət gazandırdıqlarınız insanları görmürəm? Nəyə görə mən və mənim silahdaşlarim tağutun açdığı təhsil ocaqlarının rahat kabinetlərdə yazdığınız “Bunlar sizin qardaşlarinizdir” və “Ümumən sizi dəstəkləyirlər” nağillarına inanmağa ürək eləmirik. Hələdə onlara cəsarət edib yardim üçün üz tuta bilmirik, hətta ən çətin anda. Və hələdə onlardan sizin uydurduğunuz bu dəstəyi görmədik. Hətta əksinə, bu “qardaşlar” bizi həvəslə itlərə təhvil verir, özüdə səbəbsiz, “elə-belə”. Sözsüz ki, siz onları cahillikləri səbəbi ilə üzürlü görürsünüz.

Ancaq nə mənim, nə də qardaşlarımın bunların cəhalətində  günahimiz yoxdur. Onlarin cahil olmamaqlarına nə mane olur? Onlarin Allah və Rasuluna itaətsizliklərindən başqa dəf edə bilməyəcəyi bir maneə varmı? Onlarin cahil olmamasi üçün biz daha nə etməliyik? Biz nə edək ki, onlara cahil olmaq xoşdur, və onlar ağillanmaq istəmirlər? Etdikləri şirk və küfrdən əlavə nə etməlidirlər ki, artiq onlara cahil-müsəlman deyil, bilən-kafir adlandıra bilək?

Nəyə görə siz dəvətə və İslama bilərəkdən icabət göstərməyənə cəhaləti üzr görürsünüz? Və hətta o kəsləri ki, artiq dəvət olunub üz çeviriblər? Nəyə görə siz ister hərbiçisi olsun istər mülküsü, tağutu özünə himayədar seçib və sonra bilərəkdən onun sisteminin bir parçasi olana bəraət qazandırırsınız? Nəyə görə sizinlə eyni fikirdə olmayanları qınayır və təqqir edirsiniz, münafiqlikdə ittiham edirsiniz, halbuki onlar tövhid üzərədirlər və cihad edirlər?

Söyləyin, səhabələrdən hansi biri şəriətə tabe olmayana, İslam hakimiyyətini qəbul etməyənə mürtəd deməyiblər. Söyləyin, məgər hər hasi bir alim Allahu Təalanın hakimiyyətinə tabe olmayanın təkfirində bir əngəl görübmü?

Məgər zəkatı tərk edənlər və ya zəkatı Mədinəyə vermək istəməyənlər, yaxud Musayləmə Kəzzabın arxasinca gedənlər özlərinin kafir olduqlarını elan mı etdilər, Allah və  Rəsulunu inkar mı etdilər ki, səhabələr onları təkfir etdi? O zaman siz niyə yalnız təkzib və istixlalı küfr görürsünüz? Sələflər onları savaşan və savaşmayanlara, bilən və bilməyənlərəmi ayırdılar? Elə olmayıbsa siz niyə onların etmədiklərini edirsiniz?

Məncə “Məhvedici müharibə və ya alçaldici sülh” barəsində olan rəvayələr sizin ağzınızdan tökdüyünüz hörrədən daha inandiricidir.

Allahu Taala hər şeyə gücü yetəndir, fəgət Məkkəyə qarşi çixan ordunu səciyələndirmədən hamisini yerin dibinə saldı.

Muhamməd s.a.s. özünün və möminlərin məsuliyyətini kafirlərlə qarişmiş hər bir müsəlmanin üzərindən götürmüşdür. Hətta İslama bağlı olan öz əmisi Abbasdan r.a. imtina etmişdir. Bunu biz səhih sünnədən bilirik.

Sizin atdığınız ixtilafları araşdirmağa mücahidin nə vaxti var nə də imkani. Kiminsə gəlbində gizlədilmiş “saf” niyyətini araşdırmaq nə onların gücündə deyil, nə də ki Bədr döyüşünün iştirakçilarının gücü daxilində olmayıb. Bu Allahin işidir. Mücahid isə yalnız insanın kimin safinda olduğuna baxar.