Bizi yaradan, bir çox inaslardan seçərək müsəlman edən, müsəlmanların sirasından seçib cihadla şərəfləndirərək mücahid və şəhidlərdən edən Allaha həmd olsun.Rəsulullahın ə.s. buyurduğuna görə, bir dəvənin sağılması müddət ərzində cihad edən kəs üçün Cənnət vacib olar. Yəni biz artıq bu yola çıxmağımızla qazananlardan olduq və hətta yuxumuz bizə əcr qazandırır, hər bir qorxuya görə qünahlarımız bağışlanılır. Dünyada İslamı izzətli olması və müsəlmanların hüquqlarının bərpa olunması, Axirətdə isə Firdövs Cənnətini qazanmaq niyəti ilə bu yola çıxmış olsaq və məqsədmizə doğru bir qarış bilə yaxınlaşa bilməsək, sanki bunu etmiş kimi olacayıq.

Çünki həmd olunan Rəbbimiz niyətə görə verir, bizim isə ən azından ixlasla və səmimi olaraq Allahu Təalənin bu Nurunda olmağımız lazımdır. Bizimlə və ya bizsiz O öz Nurunu onsuzda tamamlayacaq, kafirlərin xoşu gəlməsədə. Halbu ki, son zamanlar cihad meydanlarında olan bərəkət və möcüzəvi əlamətlər bizim Mövla və Həsbimizin vəd etdiyi yardımı aydın şəkildə göstərir. Biz yəqin oluruq ki, O, bizi öz yollarına yonəldir, kafirlərin isə nə yardımçısı nə şəfaətçisi var.

Allah Azza və Cəlli buyurur ki: (4/76). Bu da o deməkdir ki, hətta mücahidin qarşısına günümüzdə olduğu kimi yer, səma və dəryanı dolduran nəhəng bir ordular çxarsa, bu ordular zəifdir və məğlubiyyətə məhkumdur, çünki yardımçıları olan Tağut onları nurdan zülmətə aparır, özüdə ki, Şeytanın səyləri zəifdir.

Bərəkət dedikdə söhbət ilk növbədə hərbi uğurlardan getmir, çünki qüvvələr bərabər deyil. Mücahid və şəhidlərin bərəkətindən gedir və məqalənin adından aydın olduğu kimi söhbətimiz də onların haqqında olacaq. Şəriki olmayan Allaha and olsun ki, bu qardaşlığa qoşulduğum zaman ömürümdə gördüyüm ən gözəl insanlara rast gəldim.

Onların bərəkəti ondan ibarətdir ki, bura toplaşanlar yalnız Tövhid əhlidir və Allahu Təalənin rizasından başqa bir təmənnaları olmadan, səssiz-səmirsiz müharibənin çətinliklərinə, yorğunluq və aldıqları yaralara səbr edirlər. Bununla bərabər onların iman və yaqinlikləri artır və bərkiyir. Və mələyin köməyini qəbul etməyib Allahu Təalənin birbaşa komək edəcəyinə yəqinliklə inanan İbrahim ə.s. kimi, onlar da əsl mənada Rəbblərinə təvəkkül etməyi oyrənirlər. Atlarının dırnağını islatmadan dənizi keçərək, peyğəmbərlərin etmədiyini edən Sad bin Əbi Vaqqas və səhabələrin(r.a.) təvəkkül etdiyi şəkildə.

Möcüzə və əlamətlər dedikdə mən sizin telefon çəkilişlərində gördüyünüz və doğru olub olmadığına şəkk etdiyiniz şeyləri nəzərdə tutmurdum. Doğrusu bizi belə şeylər artıq təəcübləndirmir. Səmada buludların əmələ gətirdiyi “Allah” yazısı, güllənin paltarı dəlib bədənə girməməsi, Yasin surəsinin 9-cu ayəsinin kafirləri kor etməyi və ya buna bənzər hadisələr bizim üçün qetri adi gəlmir. Möcüzə və əlamətlər ondan ibarətdir ki, Allahın ayələri və vədləri həyata keçir. Və biz Allahu Təalənin heç bir şeyə ehtiyacı olmadığı bir halda qulları qarşısında üzərinə aldığı öhtəliklərinin yerinə yetirməyinin şahidləri oluruq.

Biz Allahın bizimlə olan əhdini və öz Sünnəsini yerinə yetirməsini görürük. Bizə qalan isə öz əhdimizə sadiq olmaq və Rəsulun ə.s. Sünnəsinə riayət etməkdir. Bu hal necə baş verdiyini daha sonra danışacayıq. Ilk olaraq isə onu demək istəyirik ki, bizim zəfərin yaxın olmasına yəqinliyimiz Allahu Təaləni və onun Sünnəsini bilib ona yəqin olmağımızla əlaqəlidir.

Burada yaxın zəfərin bəzi əlamətlərini sadalıyacayıq. Birincisi odur ki, İslam bərqərar olduqdan sonra çətinki müsəlmanların halı günümüzdəki qədər ağır olmuşdur. Allahu Təalə buyurur: Hər çətinliyin arxasınca rahatlıq gəlir (94:6). Bu Sünnətullahdır. Denək ki, tezliklə Ümmət qalxacaq, kafirlərin vurduğu zəncirləri qıracaq və onları ayağı altında çığnayacaq. Kafirlərin haqq etdiyi məhs elə budur.

Ikincisi odur ki, dühyada küfr imperiyası artıq öz zirvəsinə çatmışdır, Fironun və Nemrudun hakimiyyəti qədər yüksəlmişdir. Sifətləri isə Allahu Təalənin məhv etdiyi sapmış qövmlərin sifətləri ilə tam uyğundur. Rəsulullah ə.s. belə demişdir: bu dünyada nə isə yüksəldikdə, Allah onu dərhal alçaldar(Buxari, 1184(2872)). Və bu Sünnətullahdır. Demək ki, tezliklə onların hakimiyyətlərinin dirəkləri çökəcək, özləri isə zəlil və məğlub olacaqlar – inanmadıqları, lakin qorduqları bir şey başlarına gələcək.

Üçüncüsü də ki, həsədmizi çəkib, dil uzadan münafiqlərin görmək istəmədiyi izzətimizdir. Onlar saqqallarını yarım metr uzadıb və ardlarını bir metr yoğunladaraq vəzifələrini yalnız kafirləri razı salmaqda görürlər. Buna qörə səbirsizliklə və sevinclə bizim uğursuzluqlarımızın xəbərini izləyirlər. Bunu da özlərinin haqqlı olduqlarına dəlil sanırlar. Onlar bizim izzətimiz yoxmuş kimi gözünü, ağızını və qulağını əlləri ilə örtən üç meymuna bənzəyirlər. Lakin əsli kafirlər bizim nədən danışdığımızı çox yaxşı bilirlər.

Bizim izzətimiz ondadır ki, bizdən olan iki yeniyetmə kəndə düşəndə və ya yola çıxanda hamı onlardan sürünüb qaçmaq və gizlənmək üçün içinə girməyə deşik axtarırlar. Bizim izzətimiz ondadır ki, bizdən iki nəfəri meşəlik və ya şəhərdə müasirəyə aldıqları zaman kafirlər, Qurandan deyil də, artıq öz başlarına gəldiyinə görə, bir səbat edənin yüz nəfərə qalib qələcəyini bildikləri üçün, onların üzərinə yüzlərlə təpədən dırnağa zirehlənmiş yüzlərlə tulalarını və dəmir arabalarını göndərirlər.

Və bunlar sürü şəkilində mücahid üzərinə cumur, lakin küçükləmiş köpək kimi zingildəyərək dəfələrlə geriyə çəkilirlər. Bu halda isə onlar mücahidi atəş və qurğuşunla örtürlər, ya da sığındığı binanı tam uçuraraq mücahidi altında bastırırlar. Sonra onların kövrək generalları qız kimi portüb dilləri topuq vura-vura cəmi iki döyüşçüyə qarşı aparılan əməliyyatın du cür iri miqyasını son zamanlar verdiyi böyük itkiləri ilə izah etməyə çalışırlar.

Fəqət illər ərzində topladıqları özlərindən uydurmaq bacarıqlarına və yalan danışmaqda fitri istedadlarına  baxmayaraq bəzi şeyləri izah edə bilmirlər. Axı necə olur ki, mövcud olan bütün silah növlərindən atəşə tutulan balaca bir otaqda 10-12 saat sağ qalıb döyüş aparmaq mümkündür?

Allah Azza və Cəlli buyurur: İzzət Allaha, Onun rəsuluna və möminlərə aiddir (63:8). Həmçinin: Allah vədd edib: “Qələbəni Hökmən Mən və Rəsullarım çalacayıq!”(58:21). Bu da Sünnətullahdır. Və o deməkdir ki, “Sizin sevdikləriniz olacaq – Allahın yardımı və yaxın qələbə ”(61:13). Və biz Allahın İzni ilə şahidi olacayıq ki, “... insanlar bölüklərlə Allahın dininə girirlər”(110:2). Eyni Məkkənin fəthindən sonra baş verdiyi kimi.

Bu naməni yazmağa məni qardaşımız Səid əbu Saad Buryatskinin (Allah onu qorusun) qəhrəmanlarımız haqqında yazdığı məqalələr təşviq etdi. Ələlxüsus ona görə ki, haqqlarında yazdığı qardaşların əksəriyyətini tanımaq mənə nəsib oldu. Kafirlərlərin öz uydurduğu əsərlərində qondarma qəhrəmanlarının başına qələn sərgüzəştləri təsvir etdikləri ifadələrlə bizim birlikdə yaşadıqlarmızı tam təsvir etmək mümkün olmazdı. Çünki bizim birlikdə yaşadıqlarımız həqiqi və canlıdır. Onları səfeh nağılbazların sözləri ilə necə təsvir etmək olar?

Pusquya düşüb bizim atəşimiz altında çırpınan kafirləri və onların dağılmış avtokolonunu görərkən, radioda onların biri birini söyüb ittiham etmələrini eşidərkən keçirdiyin sevinc hissini təsvir etmək olmur. Allahın bəxş etdiyi zəfərin və mühafizə etdiyi qardaşlarının sağ qaldıqları üçün keçirdiyin sevinci və etdiyin şükrləri təsvir etmək olmur. Və döyüş yerindən döndüyün zaman dayanıb tam səmimi olaraq şükr səcdəsi edib, Allaha həmd edirsən.

Qışın günündə yenicə tikilmiş, çoxlu əmək sərf etdiyin blindajı tərk etmək məcbur olduğunda, qardaşının olan-qalan yeməyini səninlə bölüşdüyünü gördüyündə keçirdiyin təsuratları, Cənnətə sənin üçün yol açacaq yeni silah əldə etdiyində, yaxud öz xudmani “dunyanı” yerləşdirəcəyin rahat və keyfiyyətli əşya çantasını əldə etdikdə keçirdiyin hissləri də təsvir etmək olmur. Hər bir məsələdə Allahın bəxş etdiyi nemətin qədirini bilməyi başlayırsan. Cihad həqiqətən ağır əməkdir, lakin mükafatı da böyükdür.

Şəhid olan qardaşların xəbəri gələndə qəlbində baş verənləri izah etmək üçün söz tapmaq olmur. Göz yaşlarını qizləyir, qəlbində isə itkinin acısını hiss edirsən. Və onların Allahın zikrindən başqa hər bir şeyi lənətlənmiş olan bu dünyanın yükünü atıb qurtuluşlarına həqiqi mənada həsəd edirsən.

Lakin daha sonra sağ qalan qardaşların saleh yuxularında Allahu Təalə şəhid olan qardaşların Cənnətdəki məqamlarını göstərir, bununla da sanki bu ayələri təsdiq edir:

Allah yolunda öldürülənləri (şəhid olanları) heç də ölü zənn etmə! Əsl həqiqətdə onlar diridirlər. Onlara Rəbbi yanında ruzi (cənnət ruzisi) əta olunur. Onlar Allahın Öz mərhəmətindən onlara bəxş etdiyi nemətə (şəhidlik rütbəsinə) sevinir, arxalarınca gəlib hələ özlərinə çatmamış (şəhidlik səadətinə hələ nail olmamış) kəslərin (axirətdə) heç bir qorxusu olmayacağına və onların qəm-qüssə görməyəcəklərinə görə şadlıq edirlər. (3:169-170)

Mən yalnız şəhid olan qardaşlardan deyil, həmdə hələ savaşan qardaşların həyatından bəhs etmək istəyərdim. Onlar o kəslərdir ki, Allah onları ərlər adlandırıb, hansıki sözlərində dayanır, verdiyi vəddlərinə heç bir zaman xilaf çıxmırlar. Bəziləri artıq canlarından keçib, bəziləri isə öz vaxtını döyüş meydanlarında qözləməklərindədir.

Möminlər içərilərində elələri də vardır ki, Allaha etdikləri əhdə sadiq olarlar. Onlardan kimisi (bu yolda) şəhid olmuş, kimisi də (şəhid olmasını) gözləyir. Onlar (verdikləri sözü) əsla dəyişməzlər... (33:23)

Bu günün cihadı çox ağırdır və mücahiddən xalis iman və ifrat dərəcədə fədakarlıq tələb edir. Şəhid olan Muazın, üzvü olduğu dəstənin məhv etdiyi nəhəng kafir xüsusi təyinatlı qoşun avtokolonası üzərində məşhur və möcüzəvi zəfərlərindən sonra bu cür demişdir:  bizim zamanda mucahidlərin hər saldırısı səhabələrin ağ kəfənə bürünərək və qılınclarının qınını qıraraq düşmən topluluğunun tam ortasına atılmasına bənzəyir.

Mən az yaşlı əfqan oğlanlarının  çəkilişini xatırlayıram ki, onlardan mücahid yoxsa fədai olduqları soruşulurdu. Onlar isə tərəddüd etmədən sinələrinə vururaq : “Fədai! Fədai!”, deyərək, səslənirdilər.

Mənim Qafqaz mücahidlərinə qoşulduğum zaman onları belə Fədai gördüm və Allahın izni olarsa biz hamımız Firdövs Cənnətində yenidən toplaşıb keçdiyimiz Cihad yolunu xatırlayacayıq.