Parçala və hökm et!

Rahmən və Rahim olan Allahın adı ilə!

Bu məqalədə biz Allahın izni ilə Azərbaycanın həqiqətləri haqqında və kafir hakimiyyətinin bu torpaqlarda yaşayan xalqların Allahın dinindəd üz çevirmələri üçün əl atdığı metodlardan söhbət edəcəyik. 

Rəsulullah ə.s. belə buyurmuşdu: “Hər nə bu dünyada yuksələrsə, Allah onu hökmən alçaldar” (Buxari, 1184(2872), Ənəsdən r.a.). İslamın kökünü kəsməyə çalışan böyük zülmkar dövlətlərin çökməsi buna aydın bir nümunə oldu. Allah Təalə zülmkarları devirəndən sonra qısa bir zaman kəsiyi əmələ gəlir ki, insanlar təzyiqlərin altından çıxıb, manqurtluqdan ayılıb, sərbəst düşünərək, Allahdan qeyrisini özünə mövla edib, ona pərəsteş etməyin fəsadı necə olduğunu anlamaq imkanı əldə edir.

Belə bir dövrdü Allahın insanlara verdiyi bir neymət adlandırmaq olar ki, onlara kim olduqlarını, nə üçün yaradıldıqlarını, yönələcək çəkiniləcək şeyləri dərk etmə və haqqı batildən ayırma imkanı verilir.

Bəzi insanlar Allahdan olduqlarını və ona dönəcəklərini düzgün anlayıb, bu dovrdən səmərəli istifadə etdilər. Onlar əldə etdikləri elmə dayanaraq Allaha yönəldilər. Yıxılıb qalxır, əvvəlki səhvləri düzəldib təkrarlamamaq üçün təcrübə toplayırdılar. Onlar bu günə qədər öz arzuladıqları məqsədə doğru irəliləyirlər, Allahın iznilə.

 Allahu Təalə belə buyurur: “Sizdən yolumuzda cihad edənləri Biz hökmən öz yolumuza yönəldəcəyik” (Ənkəbut, 69).

Və bu cəhdlər Afqanistanda, İraqda, Somalidə və Qafqazda gedən cihada təkan verdilər. Allahu Təalə onların imanlarını möhkəmləndirir, din və niyətlərini təmizləyir, xətalarını islah edirdi, ixlasları və təvəkkül etmələri artdıqca onların saflarını gücləndirir, münafiq, bidətçi, millətçi və şəxsi dünyavi mənafelərinə görə qoşulanlardan təmizləyirdi. Allah vədd etdiyi kimi onları öz yollarına yonəldir. Və Allahın izni ilə  Quran ayəlarində vədd etdiyi zəfərləri də uzaq deyil.

Digərləri isə Allahın neymətini anlamayib ondan faydalanmadılar. Onlar digər bir ideyanın ardından düşdülər ki, o, adətən din ilə yanaşı, ələlxüsus  da din olmadığı halda, bir milləti birləşdirir. Təəssüf ki, insnlar keçmiş nəsillərin xətalarından özləri üçün dərs çıxarmadılar və sanki ovsunlanmış kimi dönə-dönə fəsad törədən bir işə girişirlər. Söhbət millətçilikdən gedir ki, İslamda cahilliyin mürdar bir forması kimi zikr edilmişdir.

Kim ki, millətçiliyə görə qəzəblənərək və ya millətçiliyə çağıraraq, millətçiliyi dəstəkləyərək kor bayraq altında savaşıb öldürülərsə, o, cahillik üzərə öldürülmüşdür... Özü məndən deyil, mən də ondan deyiləm.(Muslim)

Kim millət uğrunda və ya fanatizm üzərə savaşaraq ölərsə, müşrikin ölümü ilə ölmüş olur.(Buxari)

İblis tərəfindən təşviq edilən insanlar havalanaraq öz millətinin üstün keyfiyyətlərinə inanır və ətrafdakıları da buna inandırmağa çalışırlar. Cahillik edərək onlar hətta Allahın pak dinini millətlərinə yaraşan bir şey hesab edirlər, çünki bu dinin üstünlüyü hamıya bəllidir.

Bunun nümunəsinə internetdə tez-tez rast gəlmək olar. Öz millətinin nümayəndələri böyüklənərək millətçi rəmzləri və şablon şerləri əks edən şəkilləri yayırlar. Bu şerlərdə millətin “müsbət” cəhətləri, o cümlədən heç bir hədd tanımamaları, yekəxanalıqları və sair İslamın pislədiyi keyfiyyətlər.

Bu şerlər minnətlə dolu sözlərlə qurtarır: ... biz Allahdan qeyri kimsənin önündə diz çokmərik(halbuki bunu etmirlər). Bu ən yaxşı halda. Lakin adətən bu şerlərdə Allahın önündə deyil, milli bayrağı və ya doğma torpağı opərkən diz çökməkdən söhbət gedir. Subhanallah! Allah aləmlərə möhtac deyil!

Artan milli düşüncə və patriotik eyforiya fonunda meydana “xilaskarlar” çıxır. Kökü bilinməyən bu xəbislər özlərini “peyğəmbər” elan edir və millətini qurtarmaq, böhrandan çıxarmaq, insanlara xidmət edib onların hüquqlarını qoruyacaq bir dövləti qurmaq vəddi verirlər. Hamı üçün məlum olan, fəqət kimsə üçün dərs olmayan bir təcrübə.

Insanlar öz əlləri ilə qəddar və xain olan, psixikası pozulmuş, lakin gözəl nitqə və cazibədarlığa malik olan bu varyoxsuzları hakimiyyətə gətirirlər. Onlar insanları tilsimləyir, zehn və qəlblərini ələ keçirirlər. Özlərini Rəbb elan edir, ədalətdən kənar, xeyirhaqlıqdan uzaq olan, qanun və qadağalar uydurur, insanları qul edib özlərinə ibadət etdirirlər, Uca Allaha qulluqdan etməkdən uzaqlaşdırırlar. Boş yerə deməyiblər ki, hər bir millətin başına laiq olduğu rəhbər gəlir.

Beləliklə, əgər biz Allahın ədaləti, qanunu və nizamına can atmasaq bizim üçün bunların hamısını küfrün zülmü ilə əvəz edəcəklər. Hökmən bizi özümüzdən olan qəddar diktator-tağutlar idarə edəcək və yer üzərində böyük fitnə və zülm hökm edəcək. Axı Allah bundan əvvəldə sapmış qövmləri cəzalandırıb: Onlardan zülmedenleri, özlerine deyilen sözü başqasi ile deyişdirdiler. Bizde,o zalımlara, etdikleri zülümden dolayı başlarina göyden azab endirdik.əraf 162

Belə bir məqamı Azərbaycanda yaşayan millətlər də əldən verdilər. Komunist ittifaq parçalandıqdan sonra onlar sanki 70 il köləlik azmış kimi yenidən özləri üçün əvvəlkindən dahada qüsurlu olan mövlalar seçdilər. Dinlərindən kənarlaşmaları və milli ayrılıqları səbəbi ilə çar sonra isə kommunist imperiyasının qullarına çevirildiklərini unudaraq təkrar millətçiliyə baş vurdular.

Tarixi eşələdilər, yaşadıqları ərazilərdə əsliliklərini təsdiq edən qədim dəlilləri eşib tökdülər. Ateist universitetlərdə təhsil almış “millətinin nurlu simaları” isə “poqonlu sponsorlarının” göstərişi ilə üzərindən yüzlərə bəlkə də minlərlə illər keçmiş dövlətçiliyin bərpa olunmasına çağırmağa başladılar.

Onlar tək bir din üzərində millətləri bir sıraya gətirən İslam Xəlifətinin parlaq izzət və böyüklüyünü unutdular. Onlar hətta Rəsulun ə.s. qara bayrağı altında şeyx Şamil və onun kimi əmirlərin ətrafında toplaşaraq 500 ilə yaxın müddət ərxində rus kafirlərin zülmünə qarşı qoyan öz əcdadlarını belə unutdular. Ən əsası da odur ki, onlar bu izzət və qudrətin tək bir səbəbinin İslam olduğunu rədd etdilər.

“Əgər izzət axtaran varsa, odur ki, izzət tam olaraq Allaha məxsusdur”.(Səba,10)

“İzzət Allaha, Onun Rəsuluna və möminlərə məxsusdur”.(Münafiqlər, 8)

Və o dövrün islam liderləri bu millətlərin görkəmli şəxslər siyahılarında birinci yer tutur və onların milli qürur səbəbi olduqları bir halda, həmin liderlərin həqiqi islam ideyaları tərk edildi, apardıqları müharibə isə cihad deyil, milli azadlıq uğrunda gedən müharibə adlandırıldı. Allahu Təalə şahiddir ki, onlar iftiraçıdirlar!

Onlar demokratiyanı ata-babalarının uğrunda savaşdığı təkallahlıq dini və şəriyətə tərcih etdilər. İslam bərabərliyi və birliyiyinə onları parçalayan millətçiliyi tərcih etdilər. Allahın itaətkar qulu olmaq istəmədiklərinə görə, Rəbbləri onlara zülm edən bir kafir rejimini digəri, dahada şiddətli və xəyanətkarı ilə əvəz etdi.

İslam – budur bütün millətləri qani edib birləşdirə bilən din və qanun. “Bu gün mən dini sizin üçün kamil etdim, sizə olan mərhəmətimi tamamladım və sizin üçün din olaraq islamdan razı qaldım”(Maidə, 3)

Azərbaycanda bir çox etnik qruplar yaşayır. SSRİ-nin dağılması müxtəlif millətçi ideyalar və inqilablara təkan verdi. İslam üzərə birləşməyim əvəzinə bu qrupların əksəriyəti özlərinin dünyavi dövlətlərini qurmaq iddiasına düşdülər. İblis vaxt itirmir, onun bir planı işləyərkən, digəri üçün hazırlıq qörür.

Onlar tək-tək özlərini hamıdan təcrid edərkən, Azərbaycan diktatorunun hakimiyyəti güc toplayırdı. Sonra isə, o, bütün bu çıxışların ayrı ayrılıqda kökünü kəsdi, özüdə nəinki hərbi gücü hesabına, əsasən sadəlöv millətin özünün xeyirhaq və müdafiyyəçi zənn etdiyi millətçi ideoloqların satqınlıq və etibarsızlığı hesabına bunu etdi.

Bu dünya təcrübəsidir. Kafirlər məhz elə bu cür, milli azlıqları öz çirkin oyunlarında istifadə edərək, aralarında kin yaradaraq, hər birinə onun özəllik və üstünlüyünü göstərərək, birini digərinə tərcih edərək aralarında düşmənçilik salır, bəzən isə ümümiyyəylə fərqli bir millətə mənsub olduqları fikirini zorla yeridirlər. Bu üsullar Qafqazda xüsusi uğurla tətbiq edilirdi. “Qürurlu dağ adamları” kafirlərin hilələrinə hasanlıqla aldandılar.

Azərbaycandada belə oldu. Zaqatala, Qusar və digər Dağıstanla həmsərhəd olan rayonlarda yaşayan xalqlar son illər ərzində müstəqillik uğrunda bir neçə zəif çıxışlar etmişdilər. Lakin parakəndə və təşkil olunmamış hərəkətləri səbəbi ilə, ən əsası onları birləşdirəcək da İslam dini kimi bir ideologiyanın olmadığına görə, tez bir vaxtda bu çıxışların qarşısı alındı. Ləzgilər Ləzgistanı arzulayırdı, avarlar isə Avaraıstanı. Lakin heç biri arzusuna çatmadı.

Buna görə biz təəssüf hissi keçirmirik. Çünki bu birlik Allah rizası üçün deyildi. Onların şəriət qurmaq fikiri olmayıb. Göründüyü kimi onlar İslam üzərində birləşmiş və yerli-gəlmə kafirlərə qarşı savaşan Qafqaz Əmirliyi müsəlmanlarından fərqli olaraq köhnə havalarından əl çəkmirlər. Fərq yalnız ondadır ki, əvvəlki kimi azad Ləzgistan və Avarıstan havası çalmırlar, çıxış yolunu Rusiya ilə birləşmədə görürlər. Quman edirik ki, onların satqın ideoloqları rus xüsusi xidmətlərinin sifarişi ilə “müstəqillik nağılının” məzmununu bir qədər dəyişdilər.

Günümüzdə Əliyev rejimi daha da güclənib, qərb hökmdarlarının dəstəyini əldə edib, ruslarla münasibət qurub. Işləri gətirməyən separatçılar onun üçün artıq bir o qədər də təhlükəli deyil. Və indi hakimiyyətini bərqərar etmiş Tağut hamıya türkçülüyü sıramağa başladı. Həmin millətlərin etnosunu türkçülüklə qarışdıraraq əsliliyini təkzib edir və tarixdən silir.

Azərbaycanda milli diskriminasiya xüsusi şəkildə, başqa bir yerdə rast gəlinməyən və ən uğurlu bir tərzdə həyata keçir. Diggət yetirsəniz ölkəni tək azərilər idarə etmir. Azərilərlə yanaşı hakimiyyətin zirvəsini kürdlər, güc strukturaları və silahlı qüvvələrdə yenədə milli azlıqlar (kürdlər, ləzgilər, talışlar, tatlar və s.) təmsil olunmaqla üstünlük təşkil edirlər. Sıravi vətəndaşlara gəldikdə isə, millətçilərin əksini sübut etməyə çalışdıqlarına baxmayaraq, bir millətin digərləri önündə xüsusi bir üstünlüyü yoxdur. Azərbaycanda yaşayan millətlərin hamısı eyni dərəcədə zülmə məruz qalır.

Diskriminasiya daha çox ondan ibarətdir ki, Əliyev rejimi milli azlıqları yalnız say baxımından üstünlük təşkil edən azərilər arasında itirmək istəyir. Eləcədə onların üzərinə kənardan icra hakimlərini gətirir ki, onlar da yalnız öz mənafelərini düşünür. Bu səbəbdən millətlər arasında qarşılıqlı nifrət və düşmənçilik əmələ gəlir.

Ləzgi və avarlar azərilərə qarşı qəzəb və kin bəsləyir, azərilər isə eyni hissləri onlara qarşı keçirir. Lakin bu xalqların heç biri problemin kökünü görmək istəmir. Hər şeyə səbəb olan millətçilik fitnəsidirdir ki, hakimiyyətdəki kafirlər onu insanları əsas şeylərdən yayındırıb İslam üzərə vəhdətə gəlmələrinin qabağını almaq üçün ortaya atıblar.

Bax beləcə, İblisin nökərlərinə öyrətdiyi “Parçala və hökm et!” təməl əsaslarında biri Azərbaycanda da həyata keçdi.

Bizim xalqlar özlərini qurtarmali, İblisin köləliyindən çıxarmalıdır. İslam və şəriət bizə bərabərlik və qardaş sevgisi bəxş etməklə yanaşı, hər millətin özlülüyünü və unikallığını qoruyub saxlayacaqdır. Axı Allah qarşısında insanın millətinin fərqi yoxdur. Rəsulun ə.s. bildirdiyi kimi, Allahdan daha çox qorxanın dərəcəsi daha yüksəkdir.

Ən azından Rəsulun ə.s. ənsarları mühacir-qureyşlərdən az sevmədiyini, onların üstünlüyünü vurğuladığını xatırlayın. Axmas qəbiləsinin suvariləri və piyadaları üçün etdiyi duanı, İslamı qəbul etmiş yəhudi və fərs səhabələri haqqında dediklərini xatırlayın. Türklərin fəziləti haqqında da hədis vardir ki, Allahu Təalə məhs onların qədərinə rumların paytaxtı olan İstanbulu fəth etməyi yazmışdır.

Islamdakı bərabərlik prinsipləri bizim Qafqazın tarixində və bu günündə də təsdiqini tapır. Zaqatalalı bəzi ləzgi və saxurlar Rusiyanın tərkibinə daxil olaraq öz millətlərindən olan dağıstanlılara qovuşmaq arzulayır, hal buki onlarla yerli və eyni millətdən olan Əbdülməcid (İlqar Mollaçiyev,rahimahullah) nəinki dağıstanlı müsəlman mücahidlərə birləşdi, hətta bir müddətdən sonra rus kafirləri və onların yerlı nökərlərinə qarşı gedən cihadda onlara rəhbərlik etdi.

FSB-dən yemlənən sadvalların kısqırtdığı bəzi ləzgilər eyni birləşmək adı ilə Rusiyaya qul olmaq istəyir. Lakin onlardan olan müsəlman-mücahidlər artıq dağıstanlılarla birləşib həm Rusiya həm Əliyev rejiminə qarşı cihad edir. Küfə qarşı gedən savaşda Allah üçün bir biri ilə qardaş olan ləzgi, azəri və başqa xalqların nümayəndələri bir tək saf olublar.

Qafqaz Əmirliyinin mücahidlərinə qoşulub Çeçenistan və İnquşetiyada savaşan azərbaycanlı mühacirlərin camaatında azəri də, ləzgi də, kürd də olub. Əmir Validin(rahimahullah) şəhadətindən sonra azərbaycanlı, çeçen, inquş, türk və ərəbin olduğu bu camaata azərbaycanlı naibi Xuzeyfa əmirlik etdi.

Kafirlərin hakimiyyəti altında olan Qafqaz xalqları millətçilik zaminində bir biri ilə düşmənçilik edərək zəiflədikləri bir vaxtda, Qafqaz mücahid və müsəlmanları güclənir və təsirlərini artırır, uğurla kafirlərə qarşı qoyur, onları öldürür, hakimiyyətlərini zəiflədir və nüfüzdan salırlar. Onların Qafqazda tövhid və şəriəti hakim edəcəkləri gün uzaqlarda  deyil, Allahın izni ilə.

Günümüzdə ümumən Qafqazın və xüsusən Azərbaycanın xalqlarının dinlərinə dönüb, din üzərində birləşərək ümümi düşmənə qarşı çıxmaları gərəkir. Çünki Qafqaz və Azərbaycanda hakimiyyəti əllərində saxlayan kafirlər arasında fərq yoxdur. Kafirlər tək bir millətdir. Müsəlmanlar isə qardaşdır!

Allahu Təalə Quranda belə buyurur: “Kafirlər biri birlərinin köməkçisi və dostudur. Sizdə elə olmasanız(möminlər biri birlərinin köməkçisi və dostu olmazlarsa) yer üzərində böyük fitnə və fəsad baş verər”. (Ənfal, 73)

Cundullah